| van der's profileeveryday is 'FRIDAY .. F...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
March 30 around a round ..- วันนี้ได้ไปงานหนังสือมาอีกครั้ง ..
ที่จริงไม่ได้ตั้งใจไปวันนี้หรอก แต่ก็ตั้งใจไว้แล้วว่าต้องไปอีกรอบ ..
กะจะไปซื้อหนังสือฟิสิกส์หน่อย แล้วก็หนังสือของนักเขียนที่เราชื่นชอบ ..
และที่ไปวันนี้ เพราะว่าวันนี้ นักเขียนที่เราชื่นชอบ เค้าก็ไป ..
เดินไปหาหนังสือฟิสิกส์ก่อน เพราะจาก.กรอบ.ที่เราขีดไว้ มันสำคัญอันดับแรก ..
ก็ถ้าซื้อเสร็จ เงินที่เหลือ จะได้ไปซื้อสิ่งที่เราต้องการ ที่นอกเหนือจาก.กรอบ. ..
อ้อ ก่อนเดินไปหาสิ่งที่เราตีกรอบไว้ .. เราก็เดินผ่านนักเขียนคนนั้น ..
แค่ได้แอบมอง เพราะมีคนรุมๆเค้าอยู่ ก็โอเคแล้ว ..
พอเดินไปหาหนังสือฟิสิกส์ .. กรรม สำนักพิมพ์นี้ ไม่มีที่อาจารย์คนนี้เขียน
หมายความว่า ฉันเข้าใจผิดสำนักพิมพ์น่ะ .. ฉันจึงขีดกรอบออกไปก่อน ..
เดินกลับมาโดยไม่มีกรอบ .. ด้อมๆมองๆ ระหว่างทางเดินกลับมา ก็ไปหาของนอกกรอบได้ 1 เล่ม ..
แล้วก็เดินไปยังจุดหมาย ..
บอกเค้าสองเล่ม จ่ายตังค์ ..
ยืนรอ ..
ได้หนังสือพร้อมเงินทอน แล้วไปยืนต่อ(จะเรียกว่า แถว ได้ไหม) ..
พอถึงเรา ก็เอาหนังสืออกมาสามเล่ม พร้อมยื่นให้คนตรงหน้า ..
เป็นใครอื่นล่ะ นิ้วกลม ไง ! ..
พี่เอ๋ยิ้มให้อย่างเป็นมิตร แล้วเราก็บอกสิ่งที่เค้าจะถามออกไป ..
'หลิง ค่ะ' ..
'น หนู ?'
'ง งูค่ะ'
แล้วก็ยืนมองเค้าเซ็น ให้ตาย ลายเซ็นที่ไม่มีตัวอักษร เพิ่งเคยเห็นน่ะ ..
- ได้รับหนังสือกลับคืนมา ก็เปิดออกอ่านดู ..
' หลิง
ขาแข็งแรง
ฝันแข็งแรง
นะครับ !
(ลาย(รูป)เซ็น)
30.3.51 '
โตเกียวไม่มีขา ..
' (รูปดอกไม้)
หลิง
ดูแล
ดอกไม้
ดีดี
นะครับ
(ลาย(รูป)เซ็น)
30.3.51 '
กัมพูชา พริบตาเดียว
' หลิง
โชคดี
กับ 'กล่อง'
ทุกใบ
นะครับ
(ลาย(รูป)เซ็ฯ)
30.3.51 '
นวนิยายมีมือ
ฉันก็ยังไม่เข้าใจความหมายหรอกนะ
แต่ระหว่างเดินไปรถไฟฟ้าใต้ดิน
ฉันก็คิดๆ ว่ามันจะหมายถึงอะไรกันนะ
แล้วฉันก็คิดว่า ถ้าฉันอ่านหนังสือจบ
ฉันคงได้รู้ความหมาย ..
จะมีใครหาว่าฉันบ้าไหม หากฉันเดินไป ยิ้มไป คนเดียว .. ฮ่ะๆ
ที่จริง สองเล่มของเค้าที่ซื้อก่อนหน้านี้ ..
soundtracks of my love กับ อิฐ .. ยังไม่มีลาย(รูป)เซ็น
ฉันเคยคิดว่า ไม่จำเป็นต้องมีลายเซ็นหรอก
แต่ความคิดฉันเปลี่ยน หลังจากวันนี้ซื้อแล้วให้เค้าเซ็น ..
มันมีความหมายนะ แม้เค้าอาจจะเซ็นมันเหมือนกันทุกคน เปลี่ยนแค่ชื่อ ..
แต่ฉันเชื่อ ว่ามันมีความหมาย อย่างน้อย ก็กับฉันคนนึง ..
อ้อ ลืมบอก ..
ฉันรู้ถึงความหมายของมัน ก็เมื่อฉันอ่านจบไปสองเล่มแรกน่ะ ..
อ่านแล้วฉันว่า อะไรๆ ถูกฉัน ปล่อย เยอะแยะ ..
ละวาง ละทิ้ง ละไว้ในฐานที่เข้าใจ ..
; ] ..
- ฉันเป็นคนไม่ชอบเที่ยวนะ .. แบบว่า ขี้เกียจ
ชอบความสบาย .. ไม่ชอบทำไรให้เหนื่อย ..
แต่พอฉันอ่านสองเล่มนั้นจบ ..
ฉันโคตรอยากเที่ยวว้ะ !! ..
เสียดายว่ะ ถ้าเป็นผู้ชาย
ไปเที่ยวแบ็กแพ็กคนเดียว คงสบายมาก ..
แต่ฉันไม่สนว่ะ ฉันต้องไปเที่ยวแน่ๆ ..
แต่เวลาอาจยังไม่มาถึง
และแน่นอน ฉันต้องไปเที่ยงในขณะที่ยังมีแรงให้เที่ยวแน่ ! ..
- ฉันคงไม่ต้องการสิ่งที่ดีที่สุด ..
ก็อยู่ที่ว่า อะไรเหมาะกับฉันที่สุด ..
แล้วอะไรล่ะ ? ..
-
' (รูปดอกไม้)
หลิง
ดูแล
ดอกไม้
ดีดี
นะครับ
(ลาย(รูป)เซ็น)
30.3.51 '
กัมพูชา พริบตาเดียว
ฉันคงทำตามที่นิ้วกลมบอกไว้ในข้อความที่เขียนให้ ไม่ได้ ..
ไม่สิ ทำได้ แต่ตอนนี้ ฉันคงทำลายดอกไม้ดอกหนึ่งไปแล้ว ..
'คง' นะ .. ฉันก็ไม่รู้ ว่าดอกไม้ดอกนั้น มันโดนทำลายลงไปแล้วจริงๆ หรือยังคงอยู่ ..
แต่ฉัน คงเป็นคนที่แย่มากถ้าเปรียบกับการดูแลดอกไม้ดอกนั้น ..
ขอโทษจริงๆนะ ดอกไม้
ฉันขอโทษ ..
- ก็ดูเหมือนว่าเรามาที่นี่กันแค่เพียงชั่วคราว
อีกไม่นานก็ต้องลาจากไป ..
ADDITIONAL :
' เส้นทางชีวิตของเราแค่มาตัดกันในหนึ่งห้วงเวลาเท่านั้น,ไม่ใช่ตลอดไป '
' ชีวิตเป็นเช่นนี้, เจอกันเพื่อลาจาก '
' ความประทับใจมักจะเกิดขึ้นในความสัมพันธ์ขนาดสั้น
หากยืดเยื้อจะกลายร่างเป็นความผูกพันธ์
ถ้าเป็นไปในทางที่ดีอันนี้ไม่มีปัญหา
แต่หากตรงข้าม
โดยมากทุกฝ่ายจะเจ็บตัว '
(กัมพูชาพริบตาเดียว.นิ้วกลม)
March 29 ในโลกในโลกหนึ่งใบ ..- ในโลกในโลกหนึ่งใบ ..
มีสองใบซ้อนกันอยู่ ..
มันคือ โลกแห่งความเป็นจริง กับ โลกส่วนตัว ..
มันซ้อนกันอยู่ คงมีคนรู้ หรืออาจจะไม่รู้ ..
อยู่โลกใบไหนนานไป ก็ไม่ดี เพราะโลกอีกใบมันจะหลุดออกจากกัน ..
เมื่ออยู่โลกใบไหนนานไป มันก็เหมือนมีอะไรเตือน ว่าเออ ต้องไปอีกใบแล้วนะ
ใช้เวลาให้เท่าๆกัน ..
- อ่าน 'อิฐ' แล้วเหมือนโดน 'อิฐ' กระแทกหัวเต็มๆ ..
- แรงบันดาลใจ กับ กำลังใจ มันคล้ายๆกันเนอะ ..
กำลัง มันคงหมายถึง ต้องมีคนทำให้ ..
แต่ บันดาล มันคงหมายถึง เราไปพบเจอสิ่งไหน แล้วมันเกิดเป็น กำลัง ขึ้นมา ..
- ใน 'อิฐ" บอกไว้ว่า
.. ถ้าไม่มีแรงบันดาลใจ ให้ลองมองออกไปนอกหน้าต่าง ถ้ายังไม่มีอีก ก็ลองมองออกไปอีกครั้ง ..
(หนังสือของ นิ้วกลม)
March 25 ปิดเทอมใหญ่ ..- วันนี้คงไม่มีอะไรพิเศษ ถ้าไม่ได้ไปข้างนอก เที่ยวกับเพื่อนๆ ..
กลับบ้านแล้วปวดหัว แต่ก็มีความสุขว่ะ ขอบคุณจริงๆ ..
- กินไอติมไปสองครั้ง ..
ไอติมโคน kfc กะกิน swensen's แบบว่า สองรสนี้จะไม่สั่งอีก เอียน ..
- เข้าใจโคตรๆ อารมณ์ 'โจ้' .. แต่ก็คงไม่เข้าใจอารมณ์ 'ซี' เท่าไหร่ ..
ชอบจังว่ะ " กูไม่มีสิทธิ์ กูไม่ใช่พระเอก " !! โจ้พูดตอนเมา ฮ่าๆ ..
แล้วก็ที่เพื่อนปลอบเว่ย " มึงอย่าอกหักบ่อยนะ มันเปลืองเหล้า " ฮ่ะๆ ..
แต่ก็เข้าใจอารมณ์ตอน กลับจากหนองมน(คิดว่า) ซื้อข้าวหลามมาฝากคนที่เค้าแอบรัก ..
พอเอาไปให้ .. กลับได้คำๆนึงกลับมา ..
" ไม่เอา ก็ไม่อยากได้ !! " ..
.. ว่าแล้ว วันนั้นไม่ควรบอกไป ..
เรื่องความในใจ ที่เธอนั้นคงไม่อยากรู้ ..
ฮ่ะๆ แต่ก็คงต้องเข้าใจอารมณ์ 'ซี' เหมือนกัน ..
- แต่ตอนนี้ หลงรักซีว่ะ .. โอ้ยย หลงรักกก ..
- แต่ก็คง ..
ไม่มีสิทธิ์ เพราะไม่ใช่พระเอก ฮ่ะๆ ..
- รอสักวัน ให้เธอหันมา ..
..
; ] ..
ทิ้งทวน ..
" .. คู่ที่ชอบรองลงมาก็คู่ โจ้กับซีน่ะ ฮ่าๆ เพื่อนรัก รักเพื่อน
หนังไม่ได้บอกบทสรุป แต่เราคาดว่า โจ้ก็คงแอบชอบซีต่อไป
ส่วนซี ก็คงไม่ลงเอยกับโจ้หรอก เพราะชีวิตจริงมันโหดร้าย
คือจริงๆนะ คนที่ไม่ชอบและไม่ประทับใจแต่แรก ต่อให้เค้าทุ่มเท
ให้แค่ไหน ก็ไม่มีทางเข้าไปอยู่ในใจได้หรอก ฉากที่โจ้จัดบอร์ดวันเกิด
ให้ซี เราแอบคิดว่า ถ้าเราเป็นซีคง โกรธมากอ่า เพราะถ้าคนอื่นมาเห็น
เราคงอายแถมกายเป็น talk of the town อีก คือถ้าเป็นคนที่เราชอบทำให้
ก็คงดีใจแหละ แต่นี่ซีไม่ได้ชอบโจ้ไปในทางนั้นเลย รับรองว่าโกรธ
แน่นอน ตอนที่โจ้จัดบอร์ดให้นี่เราแอบคิดเลยว่า
ทำให้ซีเกลียดอีกแล้ว แต่พอตอนเช้าโจ้มาถ่ายรูปแล้ว
เอาบอร์ดออกเราถึงได้ โล่งใจ เฮ้อออ สุดท้ายก็จบด้วยมิตรภาพของเพื่อน .. "
credit : http://silentafternoon.exteen.com
March 21 แบกความฝังบนหลังของฉัน ..- สวัสดีวันศุกร์ วันสุข .. FridaY ! ..
อีกสองวันคงสุขแท้จริง ฮ่าๆๆ จะจบคอร์ส จบคอร์ส ..
วันนี้ประทับใจ บางอย่างๆ ..
หลงรัก อนุกรม จัง .. แต่ก็แค่ตอนนี้ เรียนๆไปอาจไม่รักก็ได้ ฮ่าๆๆ ..
- ความฝังบนหลังของฉัน ..
มันคือ ความฝัน + ความหลัง .. = ความฝัง ..
คงนับไม่ถ้วนอะนะความฝัน ตั้งแต่เกิดมา คงมีเยอะแยะ ตั้งแต่เด็ก ..
แต่ก็ไม่ได้นับอีก ว่าเป็นความจริงไปกี่อย่าง ก็จำไม่ได้แล้ว ขนาดความฝัน เรายังลืมเลือนเลย ..
แล้วความหลังล่ะ ตั้งแต่เด็ก มีมากมาย บางอย่างก็ลืมเลือน ..
มันก็ไม่ใช่หายไปหรอกนะ เพียงแต่อยู่ในซอกหลืบว่ะ ..
รออะไรมากระตุ้นแล้วถึงจะหยิบออกมาปัดฝุ่นได้ ..
ฉันว่าเรื่องราวต่างๆ ทั้งดีและไม่ดี มันมีความสวยงามอยู่ในตัวว่ะ ..
เรื่องดีก็ทำให้เรายิ้มเมื่อนึกถึง บางครั้งมันอาจทำร้ายเราได้ ..
เรื่องไม่ดีก็ทำให้เราเสียใจเมื่อนึกถึง แต่หลายครั้งมันก็เป็นบทเรียนให้เรา ..
- เอ้อ เมื่อวานนั่งกินข้าวกับน้องหญิงไปก็ไม่รู้ อยู่ดีๆเล่าเรื่องตอนเด็กๆออกมาเฉย ..
อ้อ เพราะนั่งดูโทรทัศน์ ข่าวเกี่ยวกับ ซาฟารีปาร์ก น่ะ แล้วมันมีสัตว์เลยนึกออก ..
ตอนเด็กๆ เคยไปห้างที่นึง เด็กมากอ่ะ ..
ห้างที่มีฮิปโปตัวปลอมอยู่ในสระน้ำ .. ไอ้เราก็คิดไว้เสมอว่ามันเป็นของจริง ..
ก็ยืนๆดู เกาะที่กั้นอะนะ .. ไปกับป๊า ม๊าแล้วก็น้อง ..
หันมาอีกที อ่าว ป๊า ม๊า น้อง หายไปไหนว้ะ ? ..
ทำไงล่ะ .. ร้องไห้สิครับ - - ..
แล้วก็คิด ต้องเดินไปประชาสัมพันธ์ ..
แต่ทางที่เดินลงไป ต้องลงบันไดเลื่อน ..
ด้วยความที่เป็นเด็ก เค้ามีกฏการปฏิบัติอะไรจะเคร่งมาก
พวกเรื่องความปลอดภัย เพราะกลัวตาย ..
ก็บันไดเลื่อน เค้าห้ามเด็กลงใช่มะ ..
ไอ้เราก็ลงไม่เป็น ไม่กล้า ก็ร้องไห้ไปก็พูดกับคนที่ขึ้นมา ..
" พี่คะ พาหนูลงบันไดเลื่อนหน่อยค่ะ หนูลงไม่เป็น "
ประมาณเนี้ย .. ฮ่าๆ แล้วเค้าก็พาลงไป ..
ก็ไปหายาม ไปประชาสัมพันธ์อะนะ ..
เค้าก็ต้องถามชื่อพ่อ-แม่ แล้วก็เบอร์โทรฯใช่ป่ะ ..
บอกชื่อพ่อไปเว่ย .. แป่ววว บอกผิด เป็นชื่อเพื่อนพ่อ - - ..
ฮ่ะๆ จำชื่อพ่อตัวเองไม่ได้ เวรกรรม ..
แต่ดีหน่อย ที่จำเบอร์โทรฯบ้านได้ ก็โทรฯมาหาอี้ ..
สักพัก ม๊าก็เดินมารับ ..
โห เป็นอะไรที่โกรธป๊ากะม๊ามาก แบบ เห้ย ทิ้งให้ดูฮิปโปแล้วหายไปอ่ะ - - ..
หลังจากวันนั้น จะไปเที่ยวห้างหรือที่ไหน ก็จะต้องจดชื่อป๊าม๊าและก็เบอร์โทรฯไว้เสมอ ..
- ยังหรอก เรื่องตอนเด็กๆยังไม่หมดแค่นี้ ..
เคยโดนหมากัดกันไหม ? .. หลายคนคงเคยอ่ะ ..
ตอนเด็กๆ วิ่งเล่นกับพี่แถวบ้าน วิ่งไปเหยีบเล็บหมา มันนั่งอยู่เฉยๆ ..
ผลเป็นไงล่ะ โดนกัดสิครับ ..
กลับบ้านมาอาบน้ำ ล้างแผล อ้อ ก่อนอื่น ต้องร้องไห้ก่อน - - ..
แล้วม๊าก็พาไปหาหมอ คลินิกแถวบ้าน .. เออ มันก็ไม่เชิงคลินิกหรอก ..
เป็นร้านหมอเล็กๆน่ะ ..
ก็บอกแล้ว เป็นคนกลัวตาย ตั้งแต่ตอนเด็กๆเลย ..
หาหมอไป ร้องไห้ไป .. อ้อ ก่อนจะเข้าไปตรวจอะไร เค้าต้องวัดไข้ก่อนมั้ง
ถ้าจำไม่ผิด ตอนโดนหมากัดไปเค้าก็ให้อมปรอทใต้ลิ้นอ่ะนะ ..
เออ แล้วลุงคนจ่ายยาเค้าก็เอาปรอทมาให้อม ..
แล้วฉันก็อมไป ร้องไห้ไป ก็ถามเค้า ..
" ลุงคะ หนูจะตายไหมคะ ? " ..
ฮ่าๆๆ ก็ตอนเด็กๆ คิดว่าหมากัดแล้วจะเป็นโรคพิษสุนัขบ้าตาย ..
อ้อ หาหมอเสร็จยังไม่จบหรอกเรื่องนี้ ..
กลัวเป็นโรคพิษสุนัขบ้า .. ได้ยินจากไหนไม่รู้
เค้าบอกว่า ถ้าหมาตายภายใน 100 วันนับจากวันที่เราโดนกัด
เราจะเป็นโรคพิษสุนัขบ้า ..
ไอ้เราก็ นับเลยครับ ว่ามันผ่านมากี่วันแล้วที่โดนหมากัด ..
นับไปนับมา ลืม ฮ่าๆๆๆ ก็กะๆเอา เออ คงเลย 100 วันแล้วล่ะมั้ง
มันยังไม่ตาย ก็ดีใจ กุไม่เป็นโรคพิษสุนัขบ้าเว้ย ..
- เรื่องหมาๆก็ยังมีอีก ..
เคยไปวิ่งเล่นหรือจะไปเล่นแบตมั้ง กับพี่เราแล้วก็พี่แถวบ้าน ..
ไปกันเป็นขโยง ไปเอ่อ ในซอยๆนึงน่ะ .. อธิบายไม่ถูก
มันไม่เชิงซอยหรอกน่ะ แต่เป็นพื้นที่ส่วนบุคคลน่ะ ..
แล้วไงล่ะ หมาตัวใหญ่ๆบักควายอ่ะ มันอาบน้ำอยู่ ..
คือตอนนั้นก็ยังเด็ก ตัวเล็กๆใช่ป่ะล่ะ .. แล้วหมามันเป็นบิ๊กฟูตอ่ะ ..
แล้วไปแหย่ๆมันมั้ง .. แม่ง วิ่งเว่ย ฮ่าๆๆ ..
อ่าว แล้วทำไง ก็ต้องวิ่งหนีแม่งเดะ ..
ก็ด้วยความเป็นเด็กและความคิดเด็กๆ ..
ก็คิดว่า เออ กุคงวิ่งไม่ทันแม่งหรอก มันคงวิ่งไล่เราทัน ..
ก็เลยทำไงอ่ะ หยุดเดะ วิ่งให้เหนื่อยทำไม มันก็วิ่งทันอยู่ดี ..
แล้วไงรู้ป่ะ .. ฉันหยุด หมาแม่งวิ่งมาชนฉันเว้ย - - ..
แบบ เห้ย ใจเย็น .. แต่ดี ที่ไม่โดนกัด ฮ่าๆๆ
ถ้าโดนตัวนี้กัด คงตายอ่ะ - - ..
- ความหลัง บางส่วนที่นึกออก ฮ่ะๆ ตลกดีว่ะ
เป็นเด็กนี่ก็ดีเนอะ วันๆเอาแต่เล่น ไม่ต้องคิดไรมาก ..
- แต่ฉันแอบหลงรักความน่ารักของความหลังกัปตันว่ะ ..
ฮ่าๆๆ ก็กัปตันไปกับพ่อ แล้วด้วยความเป็นเด็ก
ก็ต้องน่ารักเป็นธรรมดา .. แล้วพ่อไม่อยู่ กัปตันนั่งรอพ่อ ..
แล้วก็มีคนมาหยิกแก้มกัปตัน กัปตันก็ปัดเว่ย
ปัดแล้วก็หยิกอีก .. กัปตันเลยคิด ทำไงดีว่ะ ไม่ให้เค้ามาหยิก ..
กัปตันเลย ..
ฮ่าๆๆ ..
ถุยน้ำลายแล้วป้ายๆแก้มตัวเอง !! ..
ฮ่าๆๆๆๆ ใช้ได้ผลเว้ยย คนเค้าก็ไม่หยิกแก้มกัปตันแล้ว ฮ่า ..
น่ารักชะมัด เค้าขำจนหน้าแดงเลย ฮ่าๆๆ ..
- เรียนกับกัปตันทุกครั้ง ได้ข้อคิดทุกครั้งเลย ..
" ถ้าคิดจะเล่นทอง ขาข้างหนึ่งก็ก้าวเป็นนักพนันแล้ว ..
แล้วจะกลัวทำไมว่าจะได้หรือเสียกำไร
ถ้ากลัวก็อย่าเล่นตั้งแต่แรกดิ่ ถ้าเล่นแล้วกลัวทำไม " ..
ฮ่ะๆ ไม่ใช่ว่าได้ข้อคิดในการเล่นทองนะ ..
ลองคิดดูดีๆ คนเรา ฟังประโยคเดียวกัน ข้อความเดียวกัน
แต่คงคิดอะไรไม่เหมือนกันหรอก ..
แต่แค่ฉันก็ได้ข้อคิดอะไรสำหรับใช้กับตัวฉันเองบ้างแล้วล่ะ ..
; ] ..
ไม่แปลกเลย ที่ฉันฟังเพลงอะไรหลายๆเพลง แล้วนึกถึงกัปตันขึ้นมาทันที ..
ไม่รู้สิ ฉันรักกัปตันว่ะ
- ความฝังบนหลัง .. ยิ่งนับวันยิ่งหนักขึ้น ..
คงถึงเวลาปลดปล่อย เก็บไว้ในตู้เก็บของบ้างแล้วล่ะ ..
March 20 กฏแห่งการเปลี่ยนแปลง ..- กฏแห่งการเปลี่ยนแปลง ..
ฉันว่า ทุกคนก็ควรเข้าใจและยอมรับมัน
ไม่มีอะไรหยุดอยู่และเดินถอยหลัง ..
มีแต่จะเดินหน้าไป ..
เราก็ทำได้แต่เดินหน้าต่อไป เรื่องที่ผ่านมามันก็ต้องผ่านไป ..
ไม่มีอะไรไม่เปลี่ยนแปลง ..
"
20,000 by Stamp :
คนเราทุกคนมีเวลาอยู่ในโลกนี้โดยเฉลี่ยเพียงแค่ 20,000 วัน แต่ละวันที่เราลืมตาขึ้นมา (ด้วยความขี้เกียจ)ในทุกเช้า
นั่นคือสิ่งที่กำลังบอกเราว่า เวลาที่มีอยู่นั้นลดลงไปอีก 1 วัน
ที่ผ่านมาเราทำอะไร...และต่อไปเราจะทำอะไร
"
March 18 เพลง ..- เคยฟังเพลงจากแผ่น cd ใส่เครื่องเล่นแบบที่ไม่ใช่คอมฯไหม .. ?
ฉันเพิ่งนั่งฟังมาไม่นานเท่าไหร่ รู้สึกดีเป็นบ้า ..
แต่นะ ฟังๆไป ต้องเอาไปซ่อมตั้ง 3 รอบแน่ะ กว่าจะฟังได้ปกติ ..
มันรู้สึกดีนะ เสียงมันดังกระหึ่มๆดี แบบ ได้อารมณ์อ่ะ ..
ก็ไม่ใช่อารมณ์ไรมากมาย ฟังเพลงพี่บอย คงไม่กระโดดว้ากๆอ่ะ ฮ่ะๆ ..
ก็อารมณ์ประมาณ เรื่อยๆ สบายๆ .. แม้อากาศบนชั้นสองจะร้อนโคตรคุณปู่ ..
- ; ] ..
March 15 ใส่ใจ ..- วันหนึ่ง เวลาใกล้ๆเที่ยงคืน ณ ชั้นสองของบ้านหลังหนึ่ง -
มีคนคนหนึ่งนั่งอ่านหนังสือเพื่อเตรียมตัวไปเรียนพรุ่งนี้เช้า~
เค้าใกล้จะไปนอนแล้ว เพราะลิมิตตัวเองไว้ที่เที่ยงคืน ..
ขณะที่เค้ากำลังนั่งอ่านไป ตาจะหลับไป
และกำลังคิดที่จะหยุดทุกอย่างแล้วเดินเข้าห้องนอน เพื่อพักผ่อน ..
เอี๊ย..... ปึง ..
เค้าเงยหน้าขึ้นไป แล้วพบกับแม่ของเค้าที่เดินออกจากห้องนอนเพื่อลงมาเข้าห้องน้ำที่ชั้นสอง
เค้าจำได้ว่าเจอแม่ลงมาเข้าห้องน้ำเวลานี้หลายครั้งแล้ว จึงเอ่ยทักออกไป ..
" สวัสดีม๊า เจอกันเวลานี้อีกแล้วนะ ฮ่ะๆ "
..
..
ไม่มีเสียงตอบรับจากผู้ซึ่งเพิ่งตื่นลงมาเข้าห้องน้ำ ..
..
เข้าห้องน้ำเสร็จ แม่ของเขาก็เดินขึ้นบันไดจะเข้าห้องนอนเพื่อนอนต่อ ..
" กินแบรนด์มั๊ย ? " ..
" ฮ่ะๆ กินๆๆ แต่มันแพงนะ " ..
เค้าคิดว่าแม่ของเค้าน่าจะซื้อให้พรุ่งนี้ แล้วเค้าก็คิดว่าจะอ่านต่ออีกนิดดดแล้วค่อยนอน ..
เอี๊ยยย.. ปึง ..
ต๊อก ต๊อก ต๊อก ..
" เห้ย มึงจะกินแบรนด์รสไร เดี๋ยวป๊าไปซื้อเซเว่นให้ " ..
ผู้ชายวัยกลางคนถามด้วยเสียงงัวเงีย ..
" เห้ยย ป๊าจะบ้าอ้อ จะนอนแล้ว ไม่กิน ไว้กินพรุ่งนี้ " ..
ผู้ชายผู้เป็นพ่อยืนคิดสักพัก ..
" เออ แล้วมึงจะกินรสไร เดี๋ยวพรุ่งนี้ป๊าซื้อให้ " ..
" เห้ย อย่าเพิ่งเดะ ขอหาข้อมูลก่อน " ..
ผู้ชายผู้เป็นพ่อยืนคิดอีกครั้ง ..
" เออๆ " ..
แล้วก็เดินขึ้นไปห้องนอน นอนต่อ ..
เค้าก็มองตามพ่อขึ้นไป ..
เหลือเพียงเค้าที่อยู่ชั้นสองของบ้าน ..
และนั่งอมยิ้ม .. ในใจก็รู้สึกดี ..
นี่แหละ ที่เค้าเรียกว่า " ใส่ใจ " ..
เค้าก็คิดว่า .. แม้ไม่ค่อยจะเคยได้คำที่เป็นกำลังใจจากพ่อแม่เค้า ..
แต่เหตุการณ์ที่ผ่านไป มันบอกได้ว่า พ่อแม่เค้า ก็ " ใส่ใจ " ..
พอดูนาฬิกา เวลาประมาณจะเที่ยงคืนเต็มที ..
เค้าจึงรีบหยุดทุกอย่าง แล้วเข้านอนด้วยอาการง่วงแบบไม่ไหวแล้ว ..
วันนั้น เค้านอนหลับด้วยอารมณ์ดีกว่าปกตินิดหน่อย ..
March 12 สำหรับวันนี้ ..- บางครั้ง บางอย่าง บางเวลา ..
- ไม่เคยมีใคร ไม่สิ ไม่เคยคิดว่าจะมีใครรักและเป็นห่วง
ไม่สิ ไม่เคยรู้สึกว่ามีใครรักและเป็นห่วง จริงๆ ขนาดนี้ .. ก็ไม่รู้อะไรทำให้เราได้เจอเค้า อาจเป็นเพราะเบื้องบนก็ได้ ..
ไม่ว่าอะไรก็แล้วแต่ ฉันรู้สึกดีมากๆ ทุกครั้งที่เค้าเข้ามาอ่ะ .. ไม่รู้ดิ่ อาจจะจริงเหมือนที่เค้าบอกวันนี้ ..
" ถ้าเธอศรัทธาในตัวครู .. มันเหมือนกับมีอะไรเชื่อมกันได้ " .. ก็ไม่รู้ใครจะเชื่อ ใครจะศรัทธายังไง คนเราอาจจะเชื่อ อาจจะศรัทธาแตกต่างกันไป ..
แต่ไม่รู้ดิ่ ฉันว่า มันอาจสื่อถึงกันได้จริงๆ .. ทุกครั้งที่ท้อๆ เห้ย เชื่อป่ะว่าเข้าเรียนกับเค้าเสร็จ
เค้าจะพูดอะไรสักอย่าง แล้วมันเป็นอะไรที่ เป็นแรงผลัก เป็นแรงใจให้ได้อ่ะ .. ไม่รู้ดิ่ มันคือ ทุกครั้ง ว่ะ .. แม้ฉันอาจไม่ได้เป็นหลาน ไม่ได้เป็นลูก ..
แต่แค่ได้เป็นลูกศิษย์เค้า ก็พอแล้วว่ะ .. ดีใจนะ ได้อยู่ตรงนี้ .. - ' ใช้ชีวิตให้คุ้มค่ากับความเป็นคน .. '
' ทำผิดได้แต่ต้องไม่เดือดร้อนคนอื่น .. ' ทุกสิ่งที่เค้าสอน .. สุดยอดชะมัด ..
- วันนี้เค้าคง งงๆ ว่า ไอ้นี่มันเป็นอะไร .. ฮ่ะๆ
ดีนะ นั่งหน้าสุด ฮ่ะๆ .. แต่ไม่รู้คนอื่นอาจจะอารมณ์แบบฉัน .. แต่คงคนละเรื่อง .. เพราะฉัน ไม่ได้ซึ้งเรื่อง พ่อ-แม่ .. เรื่องนั้น เคยซึ้งไปแล้ว ฟังอีกรอบก็เลยไม่เท่าไหร่ .. แต่ฉันซึ้ง ที่ว่า ไม่รู้ดิ่ ทุกครั้งเลยจริงๆ ที่เค้ามาเติมพลังให้ ตลอด .. ก็ไม่รู้ดิ่ แบบ มันเป็นความรู้สึกว่า ..
เออ ยังมีเค้าอ่ะ ยังมีเค้าที่รัก ยังมีเค้าที่ให้กำลังใจอ่ะ อย่างน้อยฉันก็ยังมีเค้าอ่ะ .. มันอบอุ่นว่ะ อบอุ่นโคตรเหอะ .. แล้วเมื่อถึงฟิลนั้นแล้ว พูดไม่ออก .. คำพูดมันออกมาไม่ได้ว่ะ จริงๆ
แม้แต่จะอธิบายว่า กูรู้สึกยังไง ให้คนข้างๆฟัง .. ตลกดีว่ะ .. ต้องรอตอนเลิกเรียนถึงอธิบายได้ .. แต่ก็ตลกดีอีก ที่ไอ้คนที่พูดด้วย แม่งร้องตาม - - ..
ฮ่าๆ ตลกชะมัด .. แต่ก็ไม่รู้ เค้าคงเห็นว่าเราเป็นอะไร ..
แต่ไม่รู้ว่าเค้าจะรู้ไหม ว่าสาเหตุเพราะอะไร .. แต่ที่เป็นแบบนี้ มันซึ้งมากกว่า ไม่ได้เรื่อง พ่อ-แม่ ด้วย .. ซึ้งเพราะเค้าว่ะ .. ไม่รู้ เค้าจะรู้สึกมันได้เหมือนกันหรือเปล่า .. ฉันว่านะ คนเราก็ต้องการอะไรมาเติมๆว่ะ ..
แม้เติมทุกครั้ง พอเต็มแล้วมันก็แหว่งได้อีก .. แต่ฉันก็ยังต้องการคนที่มาเติมให้ตลอด ..
ขอบคุณ .. คนบนนั้นที่ทำให้ฉันได้พบเธอ .. ขอบคุณ ' โอกาส ' ..
สำหรับวันนี้ .. ฉันคงมีแรงให้เดินต่อในวันพรุ่งนี้ ให้มันไม่ว่างเปล่าแล้วว่ะ ..
เพราะฉัน จะใช้ ' โอกาส ' ให้คุ้มค่าในการเป็นคนเว่ย .. ฉันจะ ' ผิดได้แต่ไม่เดือดร้อนคนอื่น ' เว้ยยย ..
- ; ] ..
ไม่รู้กี่ครั้ง ที่ได้มีเธอมาเติมพลังให้หัวใจ .. March 10 มิตรภาพระหว่างทาง ..- วันอาทิตย์ = วันโคตรเหงาแห่งโลก(ของฉัน) ..
ไม่รู้สิ อาจเพราะที่เรียนพิเศษ หลายๆแห่งหยุดวันอาทิตย์ ..
แต่บางแห่งยังคงเปิดอยู่ .. และบางแห่งนั้นก็เป็นบางแห่งที่ฉันเรียนอยู่ ..
เดินเข้าตึกด้วยอารมณ์โหวงๆ แหว่งๆ .. คนน้อยชะมัด ..
และวันอาทิตย์ ตอนเย็นฉันก็ไม่มีเรียน ..
เหมือนรอเวลาว่าเมื่อไหร่จะถึงเวลานอนสักที
เพื่อจะได้ตื่นไปเจอเช้าวันใหม่ วันที่มันเหงาน้อยลง .. มั้ง
- ออกจากบ้านตอนเช้า ไปเจอผู้คนตามถนน ตามที่ต่างๆ มันก็ทำให้รู้สึก เออ คนเยอะดีว่ะ
อย่างน้อย ก็ไม่ได้อยู่คนเดียวบนถนนต่างๆว่ะ ..
- การเดินทาง มีคนเดินทางไปด้วย แม้ในเวลาสั้นๆ ก็ทำให้รู้สึกดีได้ ..
วันนี้ได้เจอกับคนรู้จักสองคนแน่ะ แม้จะแค่ไม่นาน แต่มันก็ทำให้วันนี้เป็นวันที่มีความสุขว่ะ ..
คนนึง เราอาจคุยได้ไม่เป็นธรรมชาติเท่าไหร่ ก็อาจเพราะช่องว่างระหว่างวัยก็ได้ .. เลยเกร็งๆ ..
ส่วนอีกคน นั่งรถเมลไปด้วยกัน ในระยะทางสั้นๆ แต่ระหว่างทางก็ได้รคุยกัน .. เออ มีความสุขว่ะ ..
ขอบคุณที่เข้ามาทัก ..
ขอบคุณสำหรับค่ารถเมล ..
ขอบคุณรอยยิ้ม และ มือที่โบกบ๊ายบายให้กัน ..
ไม่รู้มีอะไรทำให้รู้สึกได้ หรือรู้สึกไปเองหรือเปล่า .. ว่าเออ ทุกสิ่งมันจริงใจดีว่ะ ..
ครั้งหน้าต้องให้เราเลี้ยงค่ารถเมลน้ะ ..
; ] ..
- กลับบ้านแล้วเหนื่อยๆ กะจะนอนเล่นๆให้หายเมื่อย แล้วก็หลับไป ..
ตื่นมา ฝนตก .. โอ้ว ชอบชะมัด ..
อยากให้ตกแรงๆ เพราะอากาศจะเย็นๆ แต่ไม่ชอบถ้าต้องออกไปไหน ..
แต่แล้ว ตอนนี้มันก็หยุดแล้ว .. เออ ก็ไม่เป็นไร อย่างน้อยวันนี้มันก็เย็นขึ้นว่ะ ..
- การเดินทางไปไหนคนเดียว มันจะเหงาหรือเปล่านะ ..
อาจหาคำตอบได้ในหนังสือของ นิ้วกลม ก็ได้ ..
รองานสัปดาห์หนังสือ จะอ่าน จะอ่าน ..
แต่ฉันว่าเค้าคงไม่เหงาเท่าไหร่ .. ก็เล่นมี โจ้วหญิงตัวโน้ย อยู่ให้คิดถึงได้ซะขนาดนั้น ..
อิจฉาว่ะ อิจฉา .. โคตรน่ารักกันเลยทั้งคู่ ..
ผู้ชายอะไร ขี้แงเป็นบ้า ..
มีผู้ชายคนไหนบ้าง เรียกแฟนตัวเอง ว่า " นาย " ..
เหย ใครได้อ่าน The Soundtracks Of My Love แล้วจะหลงรักทั้งสองคนโคตร ..
ฮ่าๆๆ แล้วจะรักพลเมืองเมืองหนูหนูที่มีแค่ 2 คน ..
March 09 คนที่ควรมี ..- คนที่ควรมี ..
- " เด็กปั๊ม " และ " ช่างทำกุญแจ " ..
- ฉันคิดว่า ฉันเจอ " ช่างทำกุญแจ " และ " เด็กปั๊ม " แล้วล่ะ ..
และฉันก็คงมาถึงตรงนี้ไม่ได้ ถ้าไม่มีผู้คนเหล่านั้น ..
น้ำมันเชื้อเพลงที่เป็นพลังขับเคลื่อนของฉันคงหมดหายไปนานแล้ว ..
แต่ก็ยังโชคดี ที่ยังมีผู้คนเหล่านั้นอยู่ ..
- เราอาจไม่รู้จักผู้คนเหล่านั้นจริงๆก็ได้ ..
แต่เค้าอาจทำหน้าที่เป็น " ช่างทำกุญแจ " และ " เด็กปั๊ม " จากการที่เราได้อ่านก็ได้ ..
- หาให้เจอล่ะ ..
" คนที่ควรมี "
- ; ] ..
- ขอบคุณ " ช่างทำกุญแจ " และ " เด็กปั๊ม " ทุกๆท่าน ..
- - - - - - - - - -
ชีวิตนี้เรามีเวลา กันแค่ไหน
ก็เคยได้ยินบางคนได้ลองประมาณเอาไว้ ว่าอย่างดีก็แค่สองหมื่นวัน ไม่ต้องนับกันให้ชัดๆก็พอที่จะรู้
ว่าเวลาที่เราต่างมีอยู่บนโลกนั้น มัน ไม่ได้มากมาย และวันนี้เราจะใช้ไปอีกหนึ่งวันจากชีวิตที่แสนสั้น ไม่ได้ยืดยาว
ก็ดูเหมือนเรามาที่นี่กันแค่เพียงชั่วคราว อีกไม่นานก็คงต้องลาจากไป อยู่ที่เราจะใช้เวลาที่มีอยู่บนโลกนี้กันยังไง
ให้คุณค่าที่ดีทุกๆวัน หรือปล่อยให้มันว่างเปล่าแล้วพ้นไป ที่เราจะไม่ต้องมาเสียดาย เมื่อต้องจากมันไป มีความฝันที่เราได้เคยวาดไว้ แบกอยู่บนหลัง
แต่ก็ยังไม่เคยจะลองเดินไปเอื้อมคว้า เวลา อาจไม่รอให้เตรียมใจ เพราะวันนี้เราจะเสียไปอีกหนึ่งวันจากชีวิตที่แสนสั้น ไม่ได้ยืดยาว
ก็ดูเหมือนเรามาที่นี่กันแค่เพียงชั่วคราว อีกไม่นานก็คงต้องลาจากไป - - - - - - - - - -
- อยู่ที่เราจะใช้เวลาที่มี อยู่บนโลกนี้กันยังไง ..
ให้คุณค่าที่ดีทุกๆวัน หรือปล่อยให้มันว่างเปล่าแล้วพ้นไป ..
ADDITIONAL :
- แรงบันดาลใจให้พกกล้อง ..
- " เชื่อว่า โปสการ์ดเป็นสิ่งที่แสดงถึงความคิดถึง ..
เมื่อเวลาที่เราไปเที่ยวยังที่ต่างๆ แล้วส่งความคิดถึงกลับมาถึงคนที่เรารัก .. "
(นิ้วกลม)
- บางเรื่องราวที่พบเจอ อาจเป็นแรงบันดาลใจ ให้คนไม่ชอบรูปที่เป็นจริง อยากถ่ายรูปที่เป็นจริง แล้วส่งให้ใครสักคน ก็เป็นได้ ..
แต่มันก็ไม่อาจเปลี่ยนตัวตนของคนนั้นได้ ..
ไม่ชอบรูปที่เป็นจริงอย่างใด ก็ไม่อาจทำให้ชอบได้อย่างนั้น ..
- จะเป็นยังไง ถ้าทำอะไรโดยไม่ผ่าน " สมอง " ก่อน ..
ไม่ต้องผ่านกระบวนการ " เหตุ-ผล " ..
แต่เชื่อว่ามันก็คงใช้ไม่ได้กับเรื่องราวทุกเรื่อง ..
เพราะบางเรื่อง " เหตุ-ผล " และการไตร่ตรองผ่าน " สมอง " จำเป็นอย่างมาก ..
แต่หากวันไหนเหนื่อยล้าจากโลกแห่งความเป็นจริง ..
ลองคิด ลองพูด ลองมองอะไรแบบไม่ต้องใช้ " เหตุ-ผล " และไม่ต้องผ่าน " สมอง " ดูสิ ..
; ] ..
March 06 life is beautiful ..- ชีวิตเป็นสิ่งสวยงาม ..
แต่ทุกสิ่งทุกอย่างไม่สวยงามเสมอไป ..
โลกนี้ยังมีอะไรโหดร้ายอีกเยอะ ..
- " เราไม่จำเป็นต้องหา สิ่งที่ดีที่สุด แต่เราควรจะหาสิ่งที่ เหมาะสมที่สุด มากกว่า "
ครูติ
- ; ] .. March 04 can't explain ..- บางสิ่งบางอย่าง มันก็ไม่สามารถอธิบายได้ ..
ไม่อาจรู้ ถ้าไม่ได้ทำอย่างนี้ ถ้าไม่ใช่แบบนี้ มันจะเป็นยังไง ..
- วันนี้ได้หนังสือเล่มหนึ่งที่หมายตาเอาไว้ และอดใจรอให้ถึงงานหนังสือไม่ไหว
- สิ่งของบางอย่าง เราอาจต้องทุ่มเทเพื่อที่จะได้มันมา ..
แต่มันก็ไม่ใช่การทุ่มเทอะไรมากมาย เพียงแต่ทุ่มเทการหามันให้เจอนั่นเอง ..
- สิ่งนี้ได้มาต้องใช้เวลาเดินตามหากว่า 2 ชม. แต่มันก็ไม่ได้นานหรือเร็วหรอก ..
ก็บอกแล้ว บางอย่างอาจไม่ต้องใช้เหตุผล ..
เดินหาตั้งแต่ ศูนย์หนังสือจุฬาฯ .. ก่อนเดินถึงเกือบเดินชนเสาไฟฟ้าที่ตั้งอยู่ข้างหน้า ..
ก็นะ บางอย่างอาจไม่ต้องใช้เหตุผล ว่าทำไมถึง .. - -
เดินหาต่อที่ Se-ed มาบุญครอง, Se-ed สยามเซ็นฯ, Asia Book สยามเซ็นฯ ..
และสุดท้าย ที่คิดว่าถ้าไม่มีก็คงจะรอซื้องานหนังสือแล้วล่ะ ..
kinokuniya paragon นั่นเอง ..
เคยไหม เจอสิ่งที่ต้องการ แล้วอยากตะโกนดังๆ ว่า " กูเจอแล้วเว้ยย ! " ..
โห ประทับใจมาก ฉันมีความสุขโคตร ..
- กลับบ้านแล้วอดใจไม่ไหว ต้องหยิบขึ้นมาอ่าน ..
บอกได้เลยว่า เข้าใจอารมณ์ว่ะ .. ถ้าใครไม่เคยอยู่ในสถานการณ์แบบนั้นแล้วล่ะก็ .. ไม่มีวันเข้าใจหรอก ..
- ในชีวิต ก็คงเหมือนการเดินทางมั้ง .. เดินไปเจอเรื่องราวต่างๆ
สมุดบันทึก ก็คือ พาสปอร์ต .. ที่บันทึกไว้ว่าเราเดินทางไปที่ไหนมาบ้าง ..
ถ้ามีเวลา .. ไม่สิ ถ้าไม่ขี้เกียจ
ลองนำพาสปอร์ตออกมา ประทับตราไว้สิว่าได้เดินทางไปไหนมาแล้วบ้าง ..
- บางครั้ง บางอย่างก็ไม่ต้องใช้เหตุผล
จริงๆนะ ..
บางคน เคยผ่าน แล้วก็ผ่านไป ..
แต่บางครั้ง อาจย้อนกลับมา ..
อันที่จริง " นิ้วกลม " น่ะ ฉันเคยเห็นตั้งแต่งานหนังสือที่ผ่านมาแล้วล่ะ ..
แต่ก็เห็นแล้วก็ผ่านไป .. ก็แค่คลับคล้ายคลับคลาจำได้ ว่านี่ คือ " นิ้วกลม " ..
ถ้าจำไม่ผิด เราเคยเจอกันสองครั้ง ..
ครั้งแรกที่งานหนังสือ ..
ครั้งที่สองที่งานเปิดตัวหนังสือ ในวันเกิดพี่บอยวันนั้น ..
แต่แล้ว มันก็ไม่มีเหตุผลจริงๆ ว่าทำไม เราถึงได้กลับมารู้จัก " นิ้วกลม " มากขึ้นกว่าเดิม ..
ก็เพราะ บางอย่างอาจไม่จำเป็นต้องมีเหตุผล ..
- ขอบคุณเหลือเกิน ที่เรารู้จักกัน ..
ไม่สิ ที่ฉันรู้จักคุณ ..
หลงรักทั้งคู่เลยล่ะ
พี่เอ๋ และ พี่ชิงชิง ..
- ; ] ..
- ขอบคุณ
the soundtracks of my love
เพลงรักประกอบชีวิต
นิ้วกลม ..
March 03 about roundfinger ..- ขอบคุณ นิ้วกลม ..
- ถ้าไม่มี นิ้วกลม ชีวิตก็คงพลาดสิ่งสวยงามไปอีกอย่าง ..
- ไม่ได้หมายความว่า นิ้วกลม สวย ..
- ก็แค่ ลองอ่อนโยนดูกับสิ่งต่างๆ แล้วจะรู้ ว่าอะไรอะไรก็สวยงาม ..
- อยากเข้าใจอะไร ก็อ่อนโยนต่อสิ่งนั้น ..
- อ่อนโยน นะ ..
- นักดนตรี คงอ่อนโยนกับดนตรี
นักเขียน คงอ่อนโยนต่อสิ่งต่างๆ ..
- มีอีกหลายอย่างเหลือเกิน ที่ นิ้วกลม ได้ทำให้เราคิด ..
- วันนี้ ฉันอ่อนโยนต่อแสงแดด และเพลงบ้าง .. มีความสุข ..
- ฉันคงจะหลงรักคนที่อ่อนโยนเข้าแล้วล่ะ ..
แล้วฉันก็คงหลงรักตัวหนังสือที่ออกมาจากความอ่อนโยนของ นิ้วกลม ..
- ; ] ..
- บางครั้ง เบื้องบนก็ได้ส่งเหตุการณ์อะไรมาให้เราได้พบเจอ
บางอย่าง ..
อาจผ่านแล้วเลยไป ..
อาจผ่านแล้วย้อนกลับมา ..
ก็แค่นั้น .. March 02 freeday ..- happy freeday .. 55
- พรุ่งนี้เรียนของ ม.5 แล้วอ่ะดิ่ .. จบ ม.4 แบบจริงๆไปเมื่อวานนี้ ..
เห้อ รอคอยกลุ่ม 1 ล่าสุด กับกลุ่ม 2 เริ่มต้น โดนทำโทษ .. 55
แต่แบบว่า เมื่อวานน้องอนุบาลน่ารักมากเลย โนโน่หวัดดีด้วย ฮ่าๆๆ ..
- สรุปว่ารุ่นน้องเรามีทั้งหมด 16 คน .. อันที่จริงจำนวนที่จะรับ ก็ต้องดูจากรุ่นพี่ๆด้วย
พี่แชมป์บอกว่าเค้าดูจากพวกเรา ว่าพวกเราอ่ะมีปัญหาอะไรกันบ้าง
ก็ทำให้มีผลต่อจำนวนที่จะรับ เพราะยิ่งมากคนก็มากความ ..
เหอะๆ รู้สึกผิดว่ะ - - ..
- แต่เมื่อวานก็มีเรื่องประทับใจหลายๆเรื่องนะ อาจเป็นเรื่องเล็กๆ ..
ก็เมื่อวานไม่มีเรียนรอบนอก ฮ่ะๆ แต่นะ ก็ดีแล้ว ไม่งั้นคงแย่ สอบเศรษฐศาสตร์ กะดิกรวม - - ..
ไปถึง ก็ไปยืนๆออๆข้างหน้าอะนะ กำลังจะท่องศัพท์เลย ..
มีฝรั่งสองคนมาเว่ย ..
" Can speak English ? "
" .. (หน้าเหวอๆ แบบเห้ยไม่มีใครคิดจะช่วยกุหันไปพูดเลยหรอ) .. a little - - "
" What is it ? (มองไปทางบีพีอะนะ) "
" (เทอร์โบก็คิดๆ) Tutor center "
" Computer center ? "
" - -!! .. Tutor center. "
แล้วเค้าก็ยิ้มๆให้ แล้วก็ไหว้ขอบคุณด้วย - - งงครับ ไหว้ทำไม - - ..
- อ้อ แล้วเมื่อวันศุกร์เป็นวันสอบโอเนต แล้วคือรุ่นพี่จบไปก็วันพุธ เพราะครูเค้าคงให้พักอ่ะ ..
แล้วเมื่อวานเค้าก็มากัน .. แล้วมารวมๆในห้องเราอยู่ข้างหลังอะนะ ..
คิดสภาพแบบว่า ทำข้อสอบอยู่ แล้วแบบ เอ่อ อ่านวนไปวนมาประโยคเดิมประมาณ 3 รอบแล้วแบบ ยังไม่เข้าใจเลย ฮ่าๆๆ ..
แต่แบบ เห็นพวกพี่ๆเค้าแล้วรู้สึกดีอ่ะ .. แบบว่า เค้ารักกันดีอ่ะ ..
แล้วฉันก็เชื่อว่า รุ่นพวกเราก็ต้องรักกัน ..
- เอ้ออ ลืมเล่า ฮ่าๆๆ หลังจากฝรั่งไป ..
ก็ยืนกันอยู่กะไอ้มายกะไอ้เนียร์ ..
กำลังก้มๆจะท่องศัพท์ แล้วเงยหน้าขึ้นมา เห็นรุ่นน้องคนนึง ยกมือไหว้เดินผ่านไป
ก็นึกว่าแบบ เห้ย ไหว้ไอ้มายแน่ แต่คือฉันเงยขึ้นมาน้องก็เดินผ่านไปละ
ก็เลยรับไหว้ไม่ทัน ก็หันไปจะดีใจกับไอ้มาย ไอ้มายบอก ไหนๆๆ คนไหนว้ะ
อ่าวเวร - - เมิงไม่เห็นหรือไง - - สรุปว่า ตอนน้องไหว้ มันทำไรกะมือถือมันไม่รู้
ปึงงง .. แต่ก็ชี้ๆน้องให้มันดู แล้วก็ตื่นเต้นๆกันสักพัก น้องเดินกลับมาไหว้เว้ย ฮ่าๆๆๆ โอ้ยย ประทับใจ
ไอ้มายบอกจะทำบัตรส่วนลด VIP ให้น้องคนนั้นเลย 55 แบบขอรู้ชื่อหน่อยน้อง ประมาณนั้น
โอ้ยย ประทับใจจริงๆนะเว่ยๆ ..
- เออ ตอนเดินจะขึ้นชั้น 2 ก็ผ่านห้องเล็ก สวัสดีพี่พัด พี่พัดมีการบอกเพื่อนเว่ย
" เอ้าๆ ใครไม่เคยเห็นลิงมาดูเร็ว " .. - - เอ่อ .. เหอะ 55
- โอ้ย ตื่นเต้นๆ พรุ่งนี้จะได้เรียนรวมกับพี่ ม.6 แล้วเว้ยย ..
เอ๊ะ งั้นเราก็ ม.5 เดะ เหยย แก่ว่ะ - - ..
- เออ เคยตั้งใจกับตัวเองไว้ว่าจะทำอะไรไหม ? ..
แล้วสรุปตัวเองทำไม่ได้เว่ย ไม่ใช่ทำไม่ได้สิ ไม่ทำอ่ะ ..
โหยย โคตรรู้สึกแย่ แบบว่า เหมือนทรยศตัวเองอ่ะ แบบ เหย มันรู้สึกแย่จริงๆนะ ..
- แต่มีอีกอย่างนึงที่ฉันจะต้องชนะตัวเองให้ได้เว่ย ทำมาสองวันละ ยังไมได้เลย - - ..
ต้องนอน 6 ชม ให้ได้ โดยการ นอนเที่ยงคืนตื่นหกโมงเช้า ..
เพราะว่าจะต้องไปเรียนนีโอละไง แบบว่าเรียน 7.30 น. ช่วยด้วยเหอะ ..
แล้ว ฉันก็ตื่น เที่ยง - - ..
ไม่รู้อ่ะ นอนเที่ยงคืนไม่หลับ - - .. เพราะเวลาปกติมันก็ .. แหะๆ
-อีก 5 วันจะได้ปลดปล่อยอย่างเต็มที่ ฮ่าๆ ..
ฉันรู้สึกรำคาญผมมาก รอก่อนๆ ..
- เห้ออ คิดๆไปก็รู้สึกแปลกๆเนอะ .. คงไม่ได้เรียนกะพี่แชมป์ละอะดิ่ ..
ครูเก๋ ด้วย .. เหอๆ ไม่มีใครแกล้งเรื่องพี่น้องแล้วอ่ะดิ่ - - ..
แต่ไม่เห็นเป็นไร เรายังเจอกันทุกวันหนิหว่า ..
- 1 ปีผ่านไปเร็วโคตร .. ก็อย่างที่พี่แชมป์บอก มันเหลืออีก 1.5 แว๊บ ฮ่าๆๆ ..
- โอ้วว รอ ร๊อ รอ เมษา โว้ยย .. DVD คอนเสิร์ต Friday ที่รักจะออกแล้ววว โว้วว ..
ภาวนา ภาวนาว่ามันจะมีไฟแดงๆส้มๆสองอัน ฮ่าๆๆ ..
- ; ] ..
- แต่ว่า .. ต้องกลับบ้านดึกทุกวันแล้วไง ..
มันควรดีใจไหมหว่า ที่ไปเรียนช้าลง แต่กลับดึกขึ้น ..
แล้วการบ้านฉัน มันจะเสร็จไหม ..
ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ขำขำ ฮึก ..
ADDITIONAL :
- เอ่อ เคยรู้สึกตื่นเต้นมากๆไหม เวลาที่คิดว่าจะได้อะไรที่อยากได้ ทั้งๆที่ยังไม่ได้มา ..
- ฮ่าๆๆ มันตื่นเต้นว่ะ ..
- ก็อยากได้ The Break-Up และก็ หนังสือ The Soundtracks Of My Love อ่ะ ..
- ก็ได้ยินว่าจะมีหนังสืออันนี้มานานเหมือนกันนะ ก่อนปิดเทอม แล้วก็ไม่ได้ติดตาม
จนเข้าไปสเปสพี่ป่าน ได้อ่านก็ อ้อ เล่มนี้เอง ..
อยากหาซื้อจัง โอ้ย อ่านที่พี่ป่านเขียนแล้วตื่นเต้นอ่ะ อยากอ่านเร็วๆ ฮ่าๆๆๆ ..
ขอบคุณพี่ป่านที่เอาเรื่องดีๆมาเล่าสู่กันฟังเสมอๆ .. |
|
|
